|
Bir ülkeden
cüzamı kovdu. Türk, Kürt, Süryani demeden, kırsalın evlere
hapsedilmiş kızlarına kapıları araladı, ışık tuttu
yollarına.
Hırpaladılar, yerden yere vurdular, ne gâvurluğu kaldı ne
Kürtçülüğü, ne komünistliği. Ömrünün son döneminde de
darbeci yerine kondu. Umurunda bile olmadı.
Çünkü o sadece yüreği insan sevgisiyle dolu bir hekimdi.
Hayatı boyunca tek isteği, iyi ve dürüst bir insan olmaktı.
“Bütün işlerimi tamamladım. Konser gecesini de atlattıktan
sonra, kemoterapiyi kestireceğim. Yolcu yolunda gerek!”
|