8
Eylül 1999 Tarihli Resmi Gazete Sayı: 23810
İŞSİZLİK SİGORTASI KANUNU
(SOSYAL SİGORTALAR KANUNU, TARIM İŞÇİLERİ
SOSYAL SİGORTALAR KANUNU, TÜRKİYE CUMHURİYETİ EMEKLİ SANDIĞI KANUNU, ESNAF
VE SANATKÂRLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANLAR SOSYAL SİGORTALAR KURUMU
KANUNU, TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSYAL SİGORTALAR
KANUNU İLE İŞ KANUNUNUN BİR MADDESİNİN DEĞİŞTİRİLMESİ VE BU KANUNLARA EK
VE GEÇİCİ MADDELER EKLENMESİ, İŞSİZLİK SİGORTASI KURULMASI, ÇALIŞANLARIN
TASARRUFA TEŞVİK EDİLMESİ VE BU TASARRUFLARIN
DEĞERLENDİRİLMESİNE DAİR KANUNUN İKİ MADDESİNİN
YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMASI İLE GENEL KADRO VE USULÜ
HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMENİN
EKİ CETVELLERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI
HAKKINDA KANUN)
Kanun No: 4447
Kabul Tarihi: 25.8.1999
I. BÖLÜM
SOSYAL SİGORTALAR KANUNU İLE İLGİLİ
DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 1. –
17/07/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 8 inci
maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
İşveren, örneği
Kurumca hazırlanacak işyeri bildirgesini işçi çalıştırmaya başlayacağı
tarihten önce Kuruma doğrudan vermek veya iadeli taahhütlü olarak
göndermekle yükümlüdür.
MADDE 2. –
506 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
İşveren çalıştıracağı
kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş
bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri
iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe
başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya
iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma
ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en
geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli- taahhütlü olarak gönderilen
işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.
MADDE 3. –
506 sayılı Kanunun 32 nci maddesinin (B) bendine aşağıdaki alt bent ile
maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
Protez, araç ve gereç
bedellerinin %20' sini sigortalı öder. Ancak, ilgiliden alınacak katkı
miktarı, ödeme tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun
33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük
işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla
olamaz.
Sigortalıların, bu
maddenin (A), (B) ve (D) bentlerinde yazılı yardımlardan
yararlanabilmeleri için, 60 günü hastalığın anlaşıldığı tarihten önceki
altı ay içinde olmak üzere toplam olarak 120 gün hastalık sigortası primi
ödemiş olmaları şarttır.
MADDE 4. –
506 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin (B) bendi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
B) Yukarıda sözü
edilen kimselerin ayakta yapılan tedavilerinde verilen ilaçlar ile (A/a)
bendi uyarınca sağlanan protez, araç ve gereç bedellerinin %10' u
kendilerince ödenir. Ancak protez, araç ve gereç bedelleri için alınacak
katkı payı ödeme tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun
33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük
işçiler için uygulanan aylık asgari ücret tutarını geçemez.
MADDE 5. –
506 sayılı Kanunun 55 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Malüllük aylığının
hesaplanması
Madde 55. – Malüllük
aylığı bağlanmasına hak kazanan sigortalıya bu Kanunun 61 inci maddesine
göre bulunacak ortalama yıllık kazancının % 60'ının 1/12' si oranında
malüllük aylığı bağlanır. Sigortalı başka birinin bakımına muhtaç durumda
ise bu oran % 70'e çıkarılır. Buna göre hesaplanan malüllük aylığı 61 inci
maddenin son fıkrası hükümlerine göre artırılır.
MADDE 6. –
506 Sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (A) bendi
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
A) Bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihten sonra ilk defa sigortalı olarak çalışmaya
başlayanların yaşlılık aylığından yararlanabilmesi için;
a) Kadın ise 58,
erkek ise 60 yaşını doldurmuş olması ve en az 7000 gün veya
b) Kadın ise 58,
erkek ise 60 yaşını doldurmuş olması, 25 yıldan beri sigortalı bulunması
ve en az 4 500 gün,
Malüllük, yaşlılık ve
ölüm sigortaları primi ödemiş olmaları şarttır.
MADDE 7. –
506 Sayılı Kanunun 61 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Yaşlılık aylığının
hesaplanması
Madde 61. - Yaşlılık
aylığına hak kazanan sigortalıların aylığı, aşağıdaki hükümlere göre
belirlenecek ortalama yıllık kazancı ile aylık bağlama oranının çarpımının
1/12’si alınarak hesaplanır.
Sigortalının her
takvim yılına ait prime esas kazancı, kazancın ait olduğu takvim yılından
itibaren aylık talep tarihine kadar geçen takvim yılları için, her yılın
Aralık ayına göre Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son
temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki artış oranı ve
gayrisafi yurt içi hasıla sabit fiyatlarla gelişme hızı kadar ayrı ayrı
artırılarak bulunan yıllık kazançlar toplamının, toplam prim ödeme gün
sayısına bölünmesi suretiyle bulunacak ortalama günlük kazancın 360 katı,
aylığın hesaplanmasına esas ortalama yıllık kazancı oluşturur.
Aylık bağlama oranı,
sigortalının toplam prim ödeme gün sayısının ilk 3 600 gününün her 360
günü için % 3.5, sonraki 5 400 günün her 360 günü için % 2 ve daha sonraki
her 360 gün için % 1.5 oranlarının toplamıdır.
60 ıncı maddenin B, C
ve D bentlerine göre aylığa hak kazananların aylık bağlama oranı % 60’dan
az olamaz.
Hesaplanan yaşlılık
aylığı, aylık bağlanması için yazılı başvurunun yapıldığı yılın Ocak ayı
ile aylığın başlangıç tarihi arasında geçen her ay için Devlet İstatistik
Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici
fiyatları indeksindeki aylık artış oranları kadar artırılarak bağlanır.
MADDE 8. –
506 sayılı Kanunun 63 üncü maddesine (B) fıkrasının birinci bendinden
sonra gelmek üzere aşağıdaki bent eklenmiştir.
Bu Kanuna göre
yaşlılık aylığı almakta iken serbest avukat veya noter olarak
çalışmalarını sürdürenlerin, sosyal yardım zammı dahil, almakta oldukları
aylıklarından %15 oranında sosyal güvenlik destek primi kesilir.
MADDE 9. –
506 Sayılı Kanunun 67 nci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (c)
alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, (d) alt bendi ile (B), (D) ve
(E) bentleri yürürlükten kaldırılmış ve (C) bendi (B) bendi olarak
değiştirilmiştir.
c) Toplam olarak 1800
gün veya en az beş yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinin
her yılı için ortalama olarak 180 gün malüllük, yaşlılık ve ölüm
sigortaları primi ödemiş olan sigortalının, bu Kanunun 61 inci maddesine
göre bulunacak ortalama yıllık kazancının % 60'ının 1/12' si olarak
hesaplanan aylığı, hak sahiplerine bağlanacak aylığın hesabında esas
tutulur. Bu oran sigortalının 8100 ila 9000 gün arasında primi ödenen her
360 gün için 2, 9000 günden sonra ödenen her 360 gün için de 1,5
artırılır. Bu şekilde hesaplanan ölüm aylığı 61 inci maddenin son fıkrası
hükümlerine göre artırılır.
MADDE 10. –
506 sayılı Kanunun 78 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bu Kanun gereğince
alınacak prim ve verilecek ödeneklerin hesabına esas tutulan günlük
kazancın alt sınırı 4 000 000 TL., üst sınırı ise alt sınırın üç katıdır.
Üst sınırı alt sınırın beş katına kadar yükseltmeye Bakanlar Kurulu
yetkilidir. Günlük kazanç alt sınırı her yıl, ilk olarak Nisan ayında bir
önceki yılın Aralık ayı ile ondan önceki yılın Aralık ayına göre Devlet
İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel
yerler tüketici fiyatları indeksindeki artış oranı kadar, ikinci olarak
bir önceki yılın gayrisafi yurtiçi hasıla sabit fiyatlarla gelişme hızı
kadar artırılarak belirlenir. Bu şekilde belirlenecek günlük kazanç alt
sınırının belirlenmesinde 1000 liranın kesirleri 1000 liraya tamamlanır.
MADDE 11. –
506 sayılı Kanunun 79 uncu maddesine birinci fıkrasından sonra gelmek
üzere aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
Ay içinde bazı
işgünlerinde çalıştırılmadığı ve ücret ödenmediği beyan edilen
sigortalıların otuz günden az çalıştıklarını açıklayan bilgi ve belgelerin
işverence prim bildirgelerine eklenmesi şarttır.
Sigortalıların otuz
günden az çalıştığını gösteren bilgi ve belgelerin Kuruma verilmemesi veya
verilen bilgi ve belgelerin Kurumca geçerli sayılmaması halinde, otuz
günden az bildirilen sürelere ait primler Kurumca re’sen tahakkuk
ettirilerek 80 inci madde hükümlerine göre tahsil olunur. Uygulamanın usul
ve esasları altı ay içinde yürürlüğe konulacak yönetmelikle belirlenir.
MADDE 12. –
506 Sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendinin (a)
alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, (b) alt bendi yürürlükten
kaldırılmış ve (c) alt bendi (b) olarak değiştirilmiştir.
a) İsteğe bağlı
sigortalılığa devam etmek isteyenler ödeyecekleri isteğe bağlı sigorta
primlerini, bu Kanunun 78 inci maddesine göre belirlenen prime esas kazanç
alt sınırı ile üst sınırı arasında olmak şartıyla kendileri belirler.
MADDE 13. –
506 Sayılı Kanunun 96 ncı maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bu Kanuna göre
bağlanacak aylıklar, 78 inci maddeye göre tespit edilen prime esas günlük
kazanç alt sınırının aylık tutarının % 35'inden az olamaz.
MADDE 14. –
506 sayılı Kanunun 130 uncu maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Teftiş, kontrol ve
denetleme yetkisi
Madde 130. – Sigorta
müfettişleri, bu Kanunun uygulanması bakımından, İş Kanununda belirtilen
teftiş, kontrol ve denetleme yetkisini haizdirler.
Kurum Yönetim Kurulu
kararı ile görevlendirilen memurlar, sigortalıların işlemleri ile ilgili
olarak işyerlerinde yoklama ve tespit yapabilirler. Bunların nitelikleri
ile çalışma esasları altı ay içinde yürürlüğe konulacak yönetmelikle
düzenlenir.
Genel bütçeye dahil
daireler ve katma bütçeli idarelerin denetim elemanları kendi mevzuatları
gereğince işyerlerinde yapacakları her türlü denetim ve incelemeler
sırasında, çalıştırılanların sigortalı olup olmadığını da tespit ederek
sigortasız çalıştırılanları Kuruma bildirmek zorundadırlar. Kurum bu
bildirimler üzerine gerekli yasal işlemi yapar. İlgililerin itiraz hakları
saklıdır. Uygulamanın usul ve esasları altı ay içinde çıkarılacak
yönetmelikle düzenlenir.
MADDE 15. –
506 sayılı Kanunun Ek 24 üncü maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi
yürürlükten kaldırılmış ve Ek 32 nci maddesine birinci fıkradan sonra
gelmek üzere aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
Sigortalıların
çocuklarına verilecek protez, araç ve gereçlerin bedellerinin % 20' si
kendilerince ödenir. Ancak, sigortalıların çocuklarından alınacak katkı
miktarı, ödeme tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun
33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük
işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin birbuçuk katından fazla
olamaz.
Sigortalıların
geçindirmekle yükümlü bulundukları eşlerinden % 20, Kurumdan sürekli
işgöremezlik geliri, malüllük ve yaşlılık aylığı almakta olanların
geçindirmekle yükümlü bulundukları eşleri ile Kurumdan hak sahibi olarak
gelir ve aylık almakta olan eşlerden % 10 katılım payı alınmak şartıyla
protez, araç ve gereç yardımlarından yararlanırlar. Ancak, sigortalıların
eşlerinden alınacak katkı miktarı, ödeme tarihindeki 25/8/1971 tarihli ve
1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan
onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin bir
buçuk katından, sürekli iş göremezlik geliri, malüllük ve yaşlılık aylığı
alanların eşleri ile Kurumdan hak sahibi olarak gelir ve aylık almakta
olan eşlerden alınacak olan katkı miktarı aylık asgari ücretten fazla
olamaz.
MADDE 16. –
506 sayılı Kanuna aşağıdaki ek maddeler eklenmiştir.
EK MADDE 38. – Bu
Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar ile geçici 76 ncı maddeye göre
yapılan telafi edici ödemeler her ay bir önceki aya göre Devlet İstatistik
Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici
fiyatları indeksi artış oranı kadar artırılarak belirlenir.
EK MADDE 39. – Bu
Kanunun Ek 5 ve Ek 6 ncı Maddeleri gereğince sigortalılık süresine ilave
edilen gün sayıları, beş yıldan çok olmamak üzere bu Kanunun 60 ve Geçici
81 inci maddelerinde belirtilen yaş hadlerinden indirilir.
EK MADDE 40. – Bu
Kanunun 2 nci maddesine göre sigortalı sayılanlar, çalışmaya
başladıklarını işe başladıkları tarihten itibaren 30 gün içinde Kuruma
bildirirler.
Bildirimler ile
ilgili Kurumca yapılacak işlemlerin usul ve esasları, yönetmelikle
belirlenir.
EK MADDE 41. –
3/11/1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması
Hakkında Kanuna göre aylık bağlananlara Kurumca sağlanan protez, araç ve
gereç bedellerinden katkı payı alınmaz.
MADDE 17. –
506 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 81 - Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte;
A) Bu Kanunun
yürürlük tarihinden önce yürürlükte bulunan hükümlere göre yaşlılık aylığı
bağlanmasına hak kazanmış olanlar ile sigortalılık süresi 18 yıl ve daha
fazla olan kadınlar ve sigortalılık süresi 23 yıl ve daha fazla olan
erkekler hakkında, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte
bulunan hükümler uygulanır.
B) a) Sigortalılık
süresi 17 (dahil) yıldan fazla 18 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık
sigortalılık süresini ve 41 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 22
(dahil) yıldan fazla 23 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık
süresini ve 45 yaşını doldurmaları ve en az 5000 gün,
b) Sigortalılık
süresi 16 (dahil) yıldan fazla 17 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık
sigortalılık süresini ve 43 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 21
(dahil) yıldan fazla 22 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık
süresini ve 46 yaşını doldurmaları ve en az 5000 gün,
c) Sigortalılık
süresi 15 (dahil) yıldan fazla 16 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık
sigortalılık süresini ve 45 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 20
(dahil) yıldan fazla 21 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık
süresini ve 48 yaşını doldurmaları ve en az 5000 gün,
d) Sigortalılık
süresi 14 (dahil) yıldan fazla 15 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık
sigortalılık süresini ve 47 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 19
(dahil) yıldan fazla 20 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık
süresini ve 50 yaşını doldurmaları ve en az 5150 gün,
e) Sigortalılık
süresi 13 (dahil) yıldan fazla 14 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık
sigortalılık süresini ve 48 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 18
(dahil) yıldan fazla 19 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık
süresini ve 51 yaşını doldurmaları ve en az 5300 gün,
f) Sigortalılık
süresi 12 (dahil) yıldan fazla 13 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık
sigortalılık süresini ve 49 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 17
(dahil) yıldan fazla 18 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık
süresini ve 52 yaşını doldurmaları ve en az 5450 gün,
g) Sigortalılık
süresi 11(dahil) yıldan fazla 12 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık
sigortalılık süresini ve 50 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 16
(dahil) yıldan fazla 17 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık
süresini ve 53 yaşını doldurmaları ve en az 5600 gün,
h) Sigortalılık
süresi 10 (dahil) yıldan fazla 11 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık
sigortalılık süresini ve 51 yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 15
(dahil) yıldan fazla 16 yıldan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık
süresini ve 54 yaşını doldurmaları ve en az 5750 gün,
ı) Sigortalılık
süresi 10 yıldan az olan kadınlar 20 yıllık sigortalılık süresini ve 52
yaşını doldurmaları, sigortalılık süresi 15 yıldan az erkekler 25 yıllık
sigortalılık süresini ve 56 yaşını doldurmaları ve en az 6000 gün,
Malüllük, yaşlılık ve
ölüm sigortaları primi ödemiş bulunmaları şartı ile yaşlılık aylığından
yararlanabilirler.
C) a) 15 yıllık
sigortalılık süresini, kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurmuş ve 3600
gün malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunanlara
istekleri halinde yaşlılık aylığı bağlanır.
b) (a) bendinde
öngörülen şartları yerine getirememiş durumda olanlardan kadın ise 52,
erkek ise 56 yaşını doldurmuş olması, en az 15 yıllık sigortalılık
süresini tamamlaması ve en az 3600 gün malüllük, yaşlılık ve ölüm
sigortaları primi ödemiş olmaları şartıyla yaşlılık aylığından
yararlanabilirler.
GEÇİCİ MADDE 82- Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı bulunanlara bağlanacak
aylıklar, aşağıdaki (a) ve (b) bentlerine göre hesaplanacak aylıkların
toplamından oluşur.
a) Sigortalının bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar prim ödeme sürelerine ait aylığı
aşağıdaki şekilde belirlenir.
Sigortalının aylık
talep tarihine kadarki toplam prim ödeme gün sayısı üzerinden, bu Kanunun
yürürlük tarihi itibariyle ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki
hükümlere göre hesaplanacak aylığının sigortalının bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihe kadarki prim ödeme gün sayısı ile orantılı bölümü, bu
Kanunun yürürlük tarihinden itibaren aylık başlangıç tarihine kadar geçen
takvim yılları için, her yılın Aralık ayına göre Devlet İstatistik
Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici
fiyatları indeksindeki artış oranı ve gayrisafi yurt içi hasıla sabit
fiyatlarla gelişme hızı kadar ayrı ayrı artırılarak hesaplanır.
Hesaplanan yaşlılık
aylığı, aylık bağlanması için yazılı başvurunun yapıldığı yılın Ocak ayı
ile aylığın başladığı takvim yılının başlangıç tarihi arasında geçen her
ay için Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel
yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki artış oranları kadar
artırılır.
b) Sigortalının bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonraki prim ödeme sürelerine ait
aylığı ise, sigortalının aylık talep tarihine kadar toplam prim ödeme gün
sayısı üzerinden bu Kanunun 61 inci maddesi hükümlerine göre hesaplanacak
aylığının, bu Kanunun yürürlük tarihinden sonraki prim ödeme gün sayısına
orantılı bölümü kadardır.
Sigortalıya
yukarıdaki (a) ve (b) bentlerine göre bağlanacak aylıkların toplamı,
sigortalının aylık talep tarihindeki toplam prim ödeme gün sayısı
üzerinden, bu Kanunun yürürlük tarihi itibariyle, bu Kanunun yürürlük
tarihinden önceki hükümlere göre hesaplanan aylığının, bu Kanunun yürürlük
tarihi ile aylık başlangıç tarihi arasında geçen takvim yılları için her
yılın Aralık ayına göre Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan
en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki artış
oranına ve bu Kanunun 61 inci maddesinin son fıkrasına göre artırılmış
değerinin altında olamaz.
Bu Kanunun yürürlük
tarihinden sonra malüllük aylığına hak kazananlar ile ölen sigortalıların
hak sahiplerinin aylıkları, yukarıdaki fıkralarda belirtilen hükümler esas
alınarak, 55 veya 67 nci madde hükümlerine göre hesaplanır. Bu Kanunun
yürürlük tarihinden sonra prime esas kazancı bulunmayanların malüllük ve
ölüm aylıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki hükümlere göre
hesaplanır ve yukarıdaki (a) bendindeki esaslara göre artırılarak
bağlanır.
II. BÖLÜM
TARIM İŞÇİLERİ SOSYAL SİGORTALAR KANUNU
İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 18. –
17/10/1983 tarihli ve 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar
Kanununun 20 nci maddesinin 20/2/1992 tarihli ve 3774 sayılı Kanunla
kaldırılan (a) bendi aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
a) Kadın ise 58
yaşını, erkek ise 60 yaşını doldurmuş olması,
MADDE 19. –
2925 sayılı Kanunun 21 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Yaşlılık aylığının
hesaplanması
Madde 21. – Yaşlılık
aylığı bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, 506 sayılı Kanunun 61 inci
maddesinde belirtilen esaslara göre yaşlılık aylığı bağlanır.
MADDE 20. –
2925 sayılı Kanunun 31 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Prime esas
alınacak kazanç
Madde 31. – Bu
Kanunun 30 uncu maddesi uyarınca alınacak primlerin hesabında esas
tutulacak günlük kazanç, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 78 inci
maddesinde belirlenen prime esas kazancın alt sınırıdır.
MADDE 21. –
2925 sayılı Kanunun 39 uncu maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
a) 506 sayılı Sosyal
Sigortalar Kanununun 13, 14, 15, 18, 20, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 28, 29,
30, 31, 39, 41, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60/F, 67, 68, 70, 71, 84,
92, 93, 94, 95, 98, 99, 100, 101, 105, 109, 110, 111, 115, 116, 117, 118,
120, 121, 123, 126, 129, 130, 132, 134, 135/(A), Ek 38, Geçici 82 nci
maddeleri,
MADDE 22. –
2925 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 2- Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte;
A) 13 yıl ve daha
fazla sigortalı bulunanlar en az 15 yıllık sigortalılık süresini doldurmuş
ve en az 3600 gün prim ödemiş bulunmaları şartı ile yaşlılık aylığından
yararlanabilirler.
B) a) Sigortalılık
süresi 12 (dahil) yıldan fazla 13 yıldan az olanlar kadın ise 41, erkek
ise 45 yaşını doldurmuş olmaları,
b) Sigortalılık
süresi 11 (dahil) yıldan fazla 12 yıldan az olanlar kadın ise 43, erkek
ise 46 yaşını doldurmuş olmaları,
c) Sigortalılık
süresi 10 (dahil) yıldan fazla 11 yıldan az olanlar kadın ise 45, erkek
ise 48 yaşını doldurmuş olmaları,
d) Sigortalılık
süresi 9 (dahil) yıldan fazla 10 yıldan az olanlar kadın ise 47, erkek ise
50 yaşını doldurmuş olmaları,
e) Sigortalılık
süresi 8 (dahil) yıldan fazla 9 yıldan az olanlar kadın ise 48, erkek ise
51 yaşını doldurmuş olmaları,
f) Sigortalılık
süresi 7 (dahil) yıldan fazla 8 yıldan az olanlar kadın ise 49, erkek ise
52 yaşını doldurmuş olmaları,
g) Sigortalılık
süresi 6 (dahil) yıldan fazla 7 yıldan az olanlar kadın ise 50, erkek ise
53 yaşını doldurmuş olmaları,
h) Sigortalılık
süresi 5 (dahil) yıldan fazla 6 yıldan az olanlar kadın ise 51, erkek ise
54 yaşını doldurmuş olmaları,
i) Sigortalılık
süresi 5 yıldan az olanlar kadın ise 52, erkek ise 56 yaşını doldurmuş
olmaları,
Ve en az 15 yıllık
sigortalılık süresi ile 3600 gün prim ödeme şartlarını yerine getirmeleri
halinde yaşlılık aylığından yararlanabilirler.
III. BÖLÜM
TÜRKİYE CUMHURİYETİ EMEKLİ SANDIĞI KANUNU
İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 23. –
8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı
Kanununun 39 uncu maddesinin (b) fıkrasının birinci paragrafı, (c, ç ve d)
fıkraları ile (k) fıkrasından sonra gelen birinci paragrafı aşağıdaki
şekilde değiştirilmiş, maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiş ve son iki
paragrafı yürürlükten kaldırılmıştır.
25 fiili hizmet
yılını dolduran iştirakçilerden kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını
dolduranların istekleri üzerine,
c) İştirakçilerden 40
ıncı madde gereğince haklarında yaş haddi hükümleri uygulanacak olanlar
kurumlarınca re'sen veya (61) yaşını doldurduklarında istekleri üzerine,
ç) 87 nci maddenin (
a, b, c, d, e, g, h, i, j ve m) fıkralarında gösterilenlerden 25 fiili
hizmet yılını dolduran iştirakçilerden kadın ise 58, erkek ise 60 yaşını
dolduranların istekleri üzerine,
d) 88 inci madde
gereğince emekli kesenekleri geri verilmemiş olanların (61) yaşını
doldurmalarında istekleri üzerine ve (b) fıkrasındaki durumda iseler
re'sen,
Emekli aylığı
bağlanabilmesi için yukarıdaki (c ve d) fıkralarında yazılı hallerde
ilgililerin fiili hizmet müddetlerinin 15 yılı, (e ve f) fıkralarında
yazılı hallerde de 25 yılı doldurmuş olmaları şarttır. (b) fıkrasının
ikinci paragrafı ile (27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Türk Silahlı
Kuvvetleri Personel Kanunu gereğince kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk
edilenler hariç) (d, e ve f) fıkraları kapsamına girenlere 61 yaşını
doldurmadan emekli aylığı bağlanmaz.
(b) ve (ç)
fıkralarında gösterilenlerden 32 nci madde gereğince fiili hizmet
sürelerine zam yapılanların yaş hadlerinden; eklenilen bu sürenin üç
yıldan çok olmamak üzere yarısı indirilir.
MADDE 24. –
5434 sayılı Kanunun Ek 9 uncu maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce emekli, adi malüllük, vazife malüllüğü ile dul ve
yetim aylığı alanların bu aylıkları Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren; Kanunun yürürlüğünden sonra bağlanacak emekli, adi malüllük,
vazife malüllüğü ile dul ve yetim aylıkları ise bağlandığı tarihten
sonraki ilk memur maaş artışı tarihinden itibaren her ay bir önceki aya
ilişkin Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel
yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksi değişim oranına göre
belirlenir.
MADDE 25. –
5434 sayılı Kanunun Geçici 139 uncu maddesinin üçüncü fıkrasından sonra
gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiş, aynı maddenin sekizinci fıkrası
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Kullanılması resmi
sağlık kurulu raporu ile gerekli görülen protez, ortez ve tıbbi araç ve
gereç bedellerinin % 10' u hak sahipleri tarafından ödenir. Ancak ödenecek
miktar bu Kanunun ek 19 uncu maddesindeki aylıklardan fazla olamaz (bu
Kanunun 64 üncü maddesinin ve 3/11/1980 tarihli ve 2330 sayılı Nakdî
Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanuna göre aylık bağlananlar
hakkında bu hüküm uygulanmaz.)
Özel kanunları
gereğince sağlık yardımından faydalananlar ile Sandıktan emekli, adi
malûllük veya vazife malûllüğü aylığı alanların diğer sosyal güvenlik
kurumlarına tabi görevlerde çalışan veya bu kuruluşlardan aylık alan
eşleri ve Sandıktan dul aylığı alanlardan diğer sosyal güvenlik
kurumlarına tabi görevde çalışan veya bu kuruluşlardan yaşlılık veya
malûllük aylığı alanlar bu madde hükmünden yararlanamazlar. İsteğe bağlı
sağlık sigortasından yararlananlar hakkında bu hüküm uygulanmaz.
MADDE 26. –
5434 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 205. -
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte;
Kadın iştirakçilerden
20, erkek iştirakçilerden 25 fiili hizmet yılını dolduranların istekleri
üzerine emekli aylığı bağlanır.
a) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 2 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 38,
erkek ise 43 yaşını,
b) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 3 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 41,
erkek ise 45 yaşını,
c) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 4 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 43,
erkek ise 46 yaşını,
d) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 5 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 45,
erkek ise 48 yaşını,
e) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 6 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 47,
erkek ise 50 yaşını,
f) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 7 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 48,
erkek ise 51 yaşını,
g) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 8 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 49,
erkek ise 52 yaşını,
h) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 9 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 50,
erkek ise 53 yaşını,
i) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 10 yıldan az kalan iştirakçilerden kadın ise 51,
erkek ise 54 yaşını,
j) Emeklilik hizmet
sürelerini doldurmaya 10 yıldan fazla kalan iştirakçilerden kadın ise 52,
erkek ise 56 yaşını,
Doldurmaları ve kadın
iştirakçinin 20, erkek iştirakçinin 25 fiili hizmet süresini tamamlamaları
halinde istekleri üzerine emekli aylığı bağlanır.
32 nci madde
gereğince fiili hizmet sürelerine zam yapılanların bu maddede belirtilen
yaş hadlerinden; eklenilen bu sürenin üç yıldan çok olmamak üzere yarısı
indirilir.
5434 sayılı Kanunun
39 uncu maddesinin (e) ve (f) fıkraları kapsamına girenlere 25 fiili
hizmet yılını ve yukarıdaki yaşları doldurmaları halinde emekli aylığı
bağlanır.
GEÇİCİ MADDE 206. –
Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte fiili hizmet süreleri 8 yıl ve daha
fazla olan iştirakçiler, 61 yaşını doldurmaları nedeniyle istekleri
üzerine veya kurumlarınca yaş haddinden re’sen emekliye ayrıldıklarında
fiili hizmet süreleri 10 yılı doldurmuş olmak şartıyla emekli aylığına hak
kazanırlar.
IV. BÖLÜM
ESNAF VE SANATKÂRLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ
ÇALIŞANLAR SOSYAL SİGORTALAR KURUMU KANUNU
İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 27. –
2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız
Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun 30 uncu maddesi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir.
Malûllük aylığının
hesaplanması
Madde 30. – Malûllük
aylığı, sigortalının sigortalılık süresi içinde prim ödediği gelir
basamaklarının, bu basamaklardaki prim ödeme süreleri de dikkate alınarak,
aylık başlangıç tarihinde yürürlükte bulunan gelir tablosu üzerinden
hesaplanacak ağırlıklı ortalamasının % 65’idir. Başka birinin sürekli
bakımına muhtaç malûl sigortalıya % 75 oranında malûllük aylığı bağlanır.
Birinci fıkraya göre
bağlanan malûllük aylığı, ayrıca, gelir tablosunun son olarak
değiştirildiği ay ile aylık başlangıç tarihi arasında geçen her ay bir
önceki aya göre, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son
temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki değişim
oranları kadar artırılır.
MADDE 28. –
1479 sayılı Kanunun 35 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Yaşlılık
aylığından yararlanma koşulları
Madde 35. – Yaşlılık
aylığından yararlanabilmek için sigortalının;
a) Yazılı talepte
bulunması, talepte bulunduğu tarihte prim ve her türlü borçlarını ödemiş
olması,
b) Kadın ise 58,
erkek ise 60 yaşını doldurmuş ve 25 tam yıl sigorta primi ödemiş olması,
Şarttır.
Kadın ise 60, erkek
ise 62 yaşını dolduran ve en az 15 tam yıl prim ödeyen sigortalılara da
kısmi yaşlılık aylığı bağlanır.
MADDE 29. –
1479 sayılı Kanunun 36 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Yaşlılık aylığının
hesaplanması
Madde 36- Yaşlılık
aylığı, sigortalının, sigortalılık süresi içinde aylar itibariyle prim
ödediği gelir basamaklarının, bu basamaklardaki prim ödeme süreleri de
dikkate alınarak, aylık başlangıç tarihinde yürürlükte bulunan gelir
tablosu üzerinden hesaplanacak ağırlıklı ortalamanın aylık bağlama oranı
ile çarpılması suretiyle hesaplanır.
Aylık bağlama oranı,
sigortalının toplam sigortalılık süresinin ilk on tam yılının her bir yılı
için % 3,5, takip eden onbeş tam yılın her bir yılı için % 2 ve yirmibeş
yıldan fazla her bir tam yıl için % 1,5 oranlarının toplamıdır.
Birinci ve ikinci
fıkralara göre hesaplanan yaşlılık aylığı, ayrıca, gelir tablosunun son
olarak değiştirildiği ay ile aylık başlangıç tarihi arasında geçen her ay
için, Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı
kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki değişim oranları kadar
artırılır.
Bu Kanuna göre
bağlanan yaşlılık, malûllük ve ölüm aylıkları, her ay bir önceki aya göre
Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı
kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki değişim oranları kadar
artırılır.
MADDE 30. –
1479 sayılı Kanunun 42 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d)
bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve (e) bendi yürürlükten
kaldırılmıştır.
a) Sigortalıların
almakta olduğu malûllük veya yaşlılık aylığı,
d) Sigortalının üç
tam yıl prim ödemekle beraber, yirmi beş tam yıldan az prim ödemeden ölümü
halinde, yirmi beş tam yıl prim ödemiş olanlar gibi, 36 ncı maddeye göre
hesaplanacak aylık,
MADDE 31. –
1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Sigorta primine ve
aylıklara esas olan gelir basamakları
Madde 50. – Bu Kanuna
göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının
hesabında, yirmidört basamaklı gelir tablosu uygulanır. Tabloda yer alan
gelir basamakları, her yıl Nisan ayında ilk olarak bir önceki yılın Aralık
ayı ile ondan önceki yılın Aralık ayına göre Devlet İstatistik Enstitüsü
tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları
indeksindeki değişim oranı kadar, ikinci olarak bir önceki yılın gayrisafi
yurt içi hâsıla sabit fiyatlarla gelişme hızları kadar artırılarak
belirlenir.
MADDE 32. –
1479 sayılı Kanunun 52 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Gelir
basamaklarının yükseltilmesi
Madde 52. –
Sigortalının bu Kanuna göre seçtiği, intibak ettirildiği veya
yükseltildiği ilk oniki basamakta bekleme süresi bir yıl, onüçüncü
basamaktan itibaren, her bir basamakta bekleme süresi iki yıldır.
İlk onbir basamakta
sıra itibariyle basamak yükseltilmesi, prim ödemeye ve talebe
bakılmaksızın Kurumca yapılır. Onikinci basamaktan itibaren basamak
yükseltilebilmesi için, sigortalının yazılı talepte bulunması ve talep
tarihinden önceki ayın sonu itibariyle prim ve diğer borçlarını ödemiş
olması şarttır.
Sigortalılar, Kurumca
yükseltildikleri tarihten veya yazılı talepte bulundukları tarihi takip
eden aybaşından itibaren, basamak yükseltme farkı ile yükseltildikleri
basamak üzerinden primlerini öderler.
MADDE 33. –
1479 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Sigortalılar
tarafından ödenmesi gereken primler süresi içinde kısmen veya tamamen
ödenmezse, sürenin bittiği tarihten başlayarak, gecikilen her ay için
21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanunla belirlenen gecikme zammı oranları uygulanarak sigortalılardan
tahsil edilir.
MADDE 34. –
1479 sayılı Kanunun Ek 7 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Bu Kanuna göre
malûllük, yaşlılık ve ölüm aylığı alanlardan, 1 ila 12 basamaklarda
bulunanlara 5.850.000 lira, 13 ila 24 basamaklarda bulunanlara 4.500.000
lira sosyal yardım zammı, aylıklarla birlikte her ay peşin olarak ödenir.
MADDE 35. –
1479 sayılı Kanunun Ek 12 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Sağlık
sigortasından faydalanma şartları
Ek Madde 12. – Bu
Kanuna göre ilk defa veya yeniden sigortalı olanlar ile sağlık sigortası
kapsamından çıktıktan sonra yeniden sağlık sigortası kapsamına girmek
isteyenlerin sağlık yardımlarından yararlanabilmeleri için, en az sekiz ay
sağlık sigortası primi ödemiş olmaları ve sağlık karnesi talep ettikleri
tarihte, prim ve gecikme zammı borçlarının bulunmaması şarttır.
MADDE 36. –
1479 sayılı Kanunun Ek 13 üncü maddesinin son fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
Ayakta yapılan
tedavilerde poliklinik muayene ücretinin ve verilen ilaç bedellerinin
%20'si sigortalı ve hak sahipleri, %10'u aylık alanlar ve hak sahipleri
tarafından karşılanır. İş kazası ve meslek hastalığı sonucu verilecek
olanlar hariç, protez, araç ve gereç bedellerinin %20'si sigortalı ve hak
sahipleri, %10'u ise aylık alanlar ve hak sahipleri (3/11/1980 tarihli ve
2330 sayılı Nakdî Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun kapsamına
girenler hariç) tarafından karşılanır. Ancak, katkı payı tutarı
sigortalılarda birinci gelir basamağının birbuçuk katını, aylık alanlarda
ise birinci gelir basamağının % 65’ini geçemez.
Ağız protezleri
hariç, sigortalının bu Kanuna tabi sigortalılığının başladığı tarihten
önce, sigortalı ve hak sahiplerinde mevcut olduğu tespit edilen hastalık
ve arızalardan dolayı bedeli Kurumca karşılanacak olan ortez ve protezler
ek 18 inci maddeye göre hazırlanacak yönetmelikte belirlenir.
MADDE 37. –
1479 sayılı Kanunun Ek 15 inci maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
a) Bu Kanuna tabi ilk
sekiz basamakta bulunan sigortalıların sekizinci gelir basamağı tutarının,
dokuz ve daha yukarı basamaklarda bulunan sigortalıların ise bulundukları
gelir basamağı tutarının, 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi
Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa tabi ilk altı
basamakta bulunan sigortalıların altıncı basamak gösterge tutarının, yedi
ve daha yukarı basamaklarda bulunan sigortalıların ise bulundukları
basamak gösterge tutarının, % 15’i oranında ödeyecekleri sağlık sigortası
primleri,
MADDE 38. –
1479 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
Sosyal güvenlik
destek primi
EK MADDE 20. – Bu
Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlananlardan, 24 üncü maddenin (I) numaralı
bendinde belirtilen çalışmalarına devam edenlerin veya daha sonra
çalışmaya başlayanların, sosyal yardım zammı dahil tahakkuk eden
aylıklarından, aylığın bağlandığı veya tekrar çalışmaya başlanıldığı
tarihi takip eden aybaşından itibaren, çalışmalarının sona erdiği ay dahil
% 10 oranında sosyal güvenlik destek primi kesilir.
Birinci fıkra hükmüne
göre aylıklarından sosyal güvenlik destek primi kesilmesi gerekenlerden,
bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce aylık bağlananlar Kanunun yayımını,
daha sonra tekrar çalışmaya başlayanlar ise çalışmaya başladıkları tarihi
takip eden aybaşından itibaren üç ay içinde Kuruma yazılı bildirimde
bulunmak zorundadırlar. Bu süre içinde Kuruma yazılı bildirimde
bulunmayanlardan sosyal güvenlik destek primi, gecikmeli bildirimde
bulunulan veya Kurumca tespit edilen tarihe kadar 53 üncü maddeye göre
hesaplanacak gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir. Birikmiş sosyal
güvenlik destek primi ve gecikme zamlarının ödenmemesi halinde aylıklardan
yapılacak kesintiler aylık tutarının % 25'ini geçemez.
Sosyal güvenlik
destek primi ödenmiş süreler, bu Kanuna göre sigortalılık süresi olarak
değerlendirilmez, ödenen primler 39 uncu madde hükmüne göre toptan ödeme
olarak iade edilmez ve bu sürelerle ilgili olarak 24/5/1983 tarihli ve
2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin
Birleştirilmesi Hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz.
MADDE 39. –
1479 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 10. – Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan hükümlere göre,
bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşı itibariyle aylık
bağlanmasına hak kazananlar ile aylık bağlanmasına hak kazanmalarına iki
tam yıl veya daha az kalan sigortalıların, tam veya kısmi yaşlılık aylığı
talep hakları saklıdır.
Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan, bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihi takip eden aybaşı itibariyle, kadın ise 20, erkek ise 25 tam yıl
prim ödeme süresinin dolmasına;
a) 2 tam yıldan
fazla, 3 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 41, erkeklere 45 yaşını,
b) 3 tam yıldan
fazla, 4 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 43, erkeklere 46 yaşını,
c) 4 tam yıldan
fazla, 5 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 45, erkeklere 48 yaşını,
d) 5 tam yıldan
fazla, 6 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 47, erkeklere 50 yaşını,
e) 6 tam yıldan
fazla, 7 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 48, erkeklere 51 yaşını,
f) 7 tam yıldan
fazla, 8 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 49, erkeklere 52 yaşını,
g) 8 tam yıldan
fazla, 9 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 50, erkeklere 53 yaşını,
h) 9 tam yıldan
fazla, 10 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 51, erkeklere 54 yaşını,
ı) 10 tam yıldan
fazla kalan, kadınlara 52, erkeklere 56 yaşını,
Doldurmaları, kadın
ise 20, erkek ise 25 tam yıl prim ödemeleri şartıyla ve talepte
bulunmaları halinde, yaşlılık aylığı bağlanır.
Bu kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan,15 tam yıl prim ödeme süresi
ile kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurma koşulunu, bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren,
a) 2 tam yıldan
fazla, 4 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 51,
erkeklere 56 yaşını,
b) 4 tam yıldan
fazla, 6 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 52,
erkeklere 56 yaşını,
c) 6 tam yıldan
fazla, 8 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 53,
erkeklere 57 yaşını,
d) 8 tam yıldan
fazla, 10 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 54,
erkeklere 57 yaşını,
e) 10 tam yıldan
fazla süre içinde yerine getiren, kadınlara 56, erkeklere 58 yaşını,
Doldurmaları ve
talepte bulunmaları halinde, yaşlılık aylığı bağlanır.
GEÇİCİ MADDE 11. – Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce bağlanan malûllük, yaşlılık ve
ölüm aylıkları, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce ödenen son
aylık tutarlar esas alınarak, bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra 36 ncı
maddenin son fıkrası hükmüne göre artırılarak ödenir.
Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce sigortalı olanlara bağlanacak yaşlılık aylığı ;
a) Sigortalının,
aylık başlangıç tarihindeki toplam sigortalılık süresi esas alınarak, bu
Kanunun yürürlük tarihinden önce bulunduğu gelir basamağının aylık
başlangıç tarihinde yürürlükte bulunan gelir tablosundaki değeri
üzerinden, bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki hükümlere göre hesaplanan
aylığının, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar geçen sigortalılık
süresinin toplam sigortalılık süresine orantılı olarak hesaplanan tutarı
ile
b) Sigortalının, bu
Kanunun yürürlük tarihi ile aylık başlangıç tarihi arasında aylar
itibariyle prim ödediği gelir basamaklarının bu basamaklardaki prim ödeme
süreleri de dikkate alınarak, aylık başlangıç tarihinde yürürlükte bulunan
gelir basamakları üzerinden hesaplanacak ağırlıklı ortalamasının, aylık
başlangıç tarihindeki toplam sigortalılık süresi esas alınmak suretiyle bu
Kanunun 36 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre bulunacak aylık bağlama
oranı üzerinden hesaplanan aylığın, bu Kanunun yürürlük tarihinden sonra
geçen sigortalılık süresinin toplam sigortalılık süresine orantılı olarak
hesaplanan tutarı,
Toplamıdır. Bu
şekilde hesaplanan aylık, bu Kanunun 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına
göre artırılır.
İkinci fıkraya göre
bağlanacak aylık, sigortalının aylık başlangıç tarihindeki toplam
sigortalılık süresi esas alınarak, bu Kanunun yürürlük tarihinden önce
bulunduğu gelir basamağı üzerinden bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki
hükümlere göre hesaplanan aylığının, bu Kanunun yürürlük tarihi ile aylık
başlangıç tarihi arasında geçen takvim yılları için, her yılın Aralık
ayına göre Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel
yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki değişim oranı kadar
artırılmış tutarından az olamaz.
Bu Kanunun yürürlük
tarihinden önce sigortalı olanlara bağlanacak malûllük ve ölüm aylıkları,
sigortalının bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra sigortalılık
süresinin bulunması halinde, bu süreler esas alınarak hesaplanır.
GEÇİCİ MADDE 12. – Bu
Kanunun yürürlük tarihinden sonra primlerin ve aylıkların hesaplanmasına
esas gelir tablosunun 50 nci maddeye göre belirlenmesine kadar, Kanunun
yayımı tarihinden önceki hükümlere göre belirlenecek olan yirmidört
basamaklı gösterge tablosunun uygulanmasına devam edilir.
Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten sonra 50 nci maddeye göre belirlenmesi gereken gelir
basamaklarının hesaplanmasında yukarıdaki fıkra gereğince uygulanan gelir
basamakları esas alınır.
V. BÖLÜM
TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR
SOSYAL SİGORTALAR KANUNU İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 40. –
17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına
Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununun 17 nci maddesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Yaşlılık
aylığından yararlanma şartları
Madde 17. – Yaşlılık
aylığından yararlanabilmek için sigortalının;
a) Yazılı talepte
bulunması, talepte bulunduğu tarihte prim ve her türlü borçlarını ödemiş
olması,
b) Kadın ise 58,
erkek ise 60 yaşını doldurmuş ve 25 tam yıl sigorta primi ödemiş olması,
Şarttır.
Kadın ise 60, erkek
ise 62 yaşını dolduran ve en az 15 tam yıl prim ödeyen sigortalılara da
kısmi yaşlılık aylığı bağlanır.
MADDE 41. –
2926 sayılı Kanunun 31 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Prim oranı ve
hesaplanması
Madde 31. – Bu Kanuna
göre ödenecek malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortası primi, sigortalının
seçtiği veya intibak ettirildiği gelir basamağının % 20’sidir.
MADDE 42. –
2926 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
Sigortalılar
tarafından ödenmesi gereken primler süresi içinde ve tam olarak ödenmezse,
primlerin ödenmeyen kısmına, sürenin bittiği tarihten başlayarak,
gecikilen her ay için 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanunla belirlenen gecikme zammı oranları
uygulanarak sigortalılardan tahsil edilir."
MADDE 43. –
2926 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
Askerlik
borçlanması
EK MADDE 2- Bu Kanuna
göre sigortalı olanlar, askerlikte er olarak geçen hizmet süreleri ile
yedek subay okulunda geçen sürelerinin tamamını borçlanabilirler.
Borçlanılan süreye ait primler, talebin yapıldığı ay itibariyle
sigortalının bulunduğu basamak üzerinden ödemek zorunda olduğu
yürürlükteki prim tutarları esas alınarak hesaplanır ve talep tarihinden
itibaren üç ay içinde ödenir. Öngörülen süre içinde borçların tamamen
ödenmemesi halinde, borçlanma talepleri geçersiz sayılır. Ancak,
sigortalıların yeniden talepte bulunma hakları saklıdır.
Bu Kanuna göre tespit
edilen sigortalılık başlangıç tarihinden önceki süreler için
borçlandırılma halinde, sigortalılığın başlangıç tarihi borçlandırılan
süre kadar geriye götürülür.
Sigortalının ölümü
halinde hak sahipleri de borçlanma talebinde bulunabilirler. Borçlanılan
tutarın süresi içinde hak sahiplerince ödenmesi halinde ölüm aylığı,
borcun ödendiği tarihi takip eden aybaşından itibaren başlar.”
MADDE 44. –
2926 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
GEÇİCİ MADDE 7. – Bu
Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte bulunan hükümlere göre,
bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşı itibariyle aylık
bağlanmasına hak kazananlar ile aylık bağlanmasına hak kazanmalarına iki
tam yıl veya daha az kalan sigortalıların, tam veya kısmi yaşlılık aylığı
talep hakları saklıdır.
Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan, bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihi takip eden aybaşı itibariyle, kadın ise 20, erkek ise 25 tam yıl
prim ödeme süresinin dolmasına;
a) 2 tam yıldan
fazla, 3 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 41, erkeklere 45 yaşını,
b) 3 tam yıldan
fazla, 4 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 43, erkeklere 46 yaşını,
c) 4 tam yıldan
fazla, 5 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 45, erkeklere 48 yaşını,
d) 5 tam yıldan
fazla, 6 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 47, erkeklere 50 yaşını,
e) 6 tam yıldan
fazla, 7 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 48, erkeklere 51 yaşını,
f) 7 tam yıldan
fazla, 8 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 49, erkeklere 52 yaşını,
g) 8 tam yıldan
fazla, 9 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 50, erkeklere 53 yaşını,
h) 9 tam yıldan
fazla, 10 tam yıl veya daha az kalan, kadınlara 51, erkeklere 54 yaşını,
ı) 10 tam yıldan
fazla kalan, kadınlara 52, erkeklere 56 yaşını,
Doldurmaları, kadın
ise 20, erkek ise 25 tam yıl prim ödemeleri şartıyla ve talepte
bulunmaları halinde, yaşlılık aylığı bağlanır.
Bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan,15 tam yıl prim ödeme süresi
ile kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını doldurma koşulunu, bu Kanunun
yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren,
a) 2 tam yıldan
fazla, 4 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 51,
erkeklere 56 yaşını,
b) 4 tam yıldan
fazla, 6 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 52,
erkeklere 56 yaşını,
c) 6 tam yıldan
fazla, 8 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 53,
erkeklere 57 yaşını,
d) 8 tam yıldan
fazla, 10 tam yıl veya daha az süre içinde yerine getiren, kadınlara 54,
erkeklere 57 yaşını,
e) 10 tam yıldan
fazla süre içinde yerine getiren, kadınlara 56, erkeklere 58 yaşını,
Doldurmaları ve
talepte bulunmaları halinde, yaşlılık aylığı bağlanır.
GEÇİCİ MADDE 8. –
Sigortalıların 36 ncı madde hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar mevcut
prim borçları değişiklikten önceki hükümler çerçevesinde hesap ve tahsil
edilir.
VI. BÖLÜM
İŞ KANUNU İLE İLGİLİ DEĞİŞİKLİKLER
MADDE 45. –
1475 sayılı İş Kanununun Kıdem Tazminatı başlıklı 14 üncü maddesinin
birinci fıkrasına aşağıdaki 5 numaralı bent eklenmiştir.
5. 506 Sayılı Kanunun
60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt
bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı
Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için
öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak
kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle,
VII. BÖLÜM
İŞSİZLİK SİGORTASI
İşsizlik
sigortasının amaç ve kapsamı ile yetkili, görevli ve sorumlu kuruluşlar
MADDE 46. – İşsizlik
sigortasının amacı; işsizlik sigortasına ilişkin kuralları ve uygulama
esaslarını düzenlemek ve sigortalılara işsiz kalmaları halinde, bu Kanunda
öngörülen ödeme ve hizmetlerin yerine getirilmesini sağlamaktır.
Bu Kanun, 506 sayılı
Sosyal Sigortalar Kanununun 2 nci maddesinde belirtilen sigortalılar ile
aynı Kanunun geçici 20 nci maddesinde açıklanan sandıklara tabi
sigortalıları (Geçici 20 nci madde kapsamında olmakla birlikte memur veya
22/1/1990 tarihli ve 399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel
Rejiminin Düzenlenmesi ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı
Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnameye
tabi sözleşmeli statüde bulunanlar hariç) ve mütekabiliyet esasına dayalı
olarak yapılan anlaşmalara göre çalışan yabancı işçileri kapsar.
506 sayılı Sosyal
Sigortalar Kanununun 3 üncü maddesinde sigortalı sayılmayanlar ile sosyal
güvenlik kuruluşlarından yaşlılık aylığı alıp da sosyal güvenlik destek
primi ödeyerek ya da ödemeksizin çalışanlar bu Kanun kapsamına dahil
değildir.
İşsizlik sigortası
primlerinin toplanmasından Sosyal Sigortalar Kurumu, diğer her türlü
hizmet ve işlemlerin yapılmasından İş ve İşçi Bulma Kurumu Genel Müdürlüğü
görevli, yetkili ve sorumludur. Bu amaçla, İş ve İşçi Bulma Kurumu
bünyesinde; İşsizlik Sigortası Fonuna aktarılan işçi, işveren ve devlet
katkılarının Fon Yönetim Kurulu kararları çerçevesinde değerlendirilmesine
ilişkin işlemleri yürütmek, primlerin kişi bazında kaydını tutmak,
işsizlik ödeneği ödenmesine ilişkin her türlü işlemleri yapmak, hastalık
ve analık sigortası primlerinin Sosyal Sigortalar Kurumuna yatırılmasını
sağlamak, işsizlere yönelik mesleki eğitim tedbirleri ile ilgili işlemleri
yapmak ve bu Kanunun uygulanması ile ilgili olarak Kanunla verilen diğer
görevleri yerine getirmek üzere İşsizlik Sigortası Daire Başkanlığı
kurulmuştur.
Bu Kanunun 46, 47,
48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 57 nci maddeleri ile Geçici 1 inci
maddesinde geçen “bu Kanun” ibareleri işsizlik sigortasına ilişkin
hükümler için kullanılmıştır.
İşsizlik sigortası
ile ilgili tanımlar
MADDE 47. –
a) Bakanlık : Çalışma
ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
b) Kurum : İş ve İşçi
Bulma Kurumu Genel Müdürlüğünü,
c) İşsizlik sigortası
: Bir işyerinde çalışırken, çalışma istek, yetenek, sağlık ve
yeterliliğinde olmasına rağmen, herhangi bir kasıt ve kusuru olmaksızın
işini kaybeden sigortalılara işsiz kalmaları nedeniyle uğradıkları gelir
kaybını belli süre ve ölçüde karşılayan, sigortacılık tekniği ile faaliyet
gösteren zorunlu sigortayı,
d) Sigortalı : Bu
Kanun kapsamına giren bir işyerinde bir hizmet akdine dayalı olarak
çalışan ve çalıştığı süre içerisinde işsizlik sigortası primi ödeyen
kimseyi,
e) Sigortalı işsiz :
Bu Kanun kapsamına giren bir işyerinde bir hizmet akdine dayalı ve
sigortalı olarak çalışırken bu Kanunun ilgili maddelerinde belirtilen
nedenlerle işini kaybeden ve Kuruma başvurarak çalışmaya hazır olduğunu
bildiren kimseyi,
f) İşsizlik sigortası
primi : İşsizlik sigortasının gerektirdiği her türlü ödeme ile hizmet
giderlerini karşılamak amacıyla bu Kanunda belirtilen esas ve usullere
göre Devlet, işveren ve sigortalı tarafından ödenen primi,
g) Fon : İşsizlik
sigortası primleri ile bu primlerin değerlendirilmesinden elde edilen
kazanç ve iratların, Devlet tarafından yapılacak katkı ve yardımların,
ayrıca bu Kanun gereğince işçi ve işverenlerden alınacak ceza, gecikme
zammı ve faizler ile diğer her türlü gelir ve kazançların toplandığı ve
Devlet güvencesinde olan İşsizlik Sigortası Fonunu,
h) İşsizlik ödeneği :
Sigortalı işsizlere bu Kanunda belirtilen süre ve miktarda yapılan parasal
ödemeyi,
i) İşveren : Bu
Kanunun uygulanmasında 46 ncı maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran
gerçek veya tüzel kişileri,
j) İşveren vekili :
İşveren nam ve hesabına işin yönetimi görevini yapan kimseleri,
k) İşyeri : Bu
Kanunun uygulanmasında 46 ncı maddede belirtilen sigortalıların işlerini
yaptıkları yerleri,
İfade eder.
Bu Kanunda geçen
işveren deyimi işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili, bu Kanunda
belirtilen yükümlülüklerinden dolayı aynen işveren gibi sorumludur.
İşin niteliği ve
yürütülmesi bakımından işyerine bağlı bulunan yerlerle dinlenme, çocuk
emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden veya meslek eğitimi
yerleri, avlu veya büro gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden
sayılır.
İşsizlik
sigortasına ilişkin genel hükümler
MADDE 48. – İşsizlik
sigortası zorunludur. Bu Kanun kapsamına giren ve halen çalışmakta olanlar
bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, yeni girenler ise işe başladıkları
tarihten itibaren sigortalı olurlar.
506 sayılı Sosyal
Sigortalar Kanununun 8 ve 9 uncu maddelerine göre Sosyal Sigortalar
Kurumuna bildirilmiş olan işyeri ve sigortalılar Kuruma da bildirilmiş
sayılır.
Sigortalılığın
başlamasıyla birlikte, sigortalılar ile bunların işverenlerinin sigorta
hak ve yükümlülükleri de işlemeye başlar.
İşveren, hizmet akdi
51 inci maddede belirtilen hallerden birisine dayalı olarak sona ermiş
olan sigortalılar hakkında; örneği Kurumca hazırlanacak üç nüsha işten
ayrılma bildirgesi düzenleyip, 15 gün içinde bir nüshasını Kuruma
göndermek, bir nüshasını sigortalı işsize vermek ve bir nüshasını da
işyerinde saklamakla yükümlüdür.
Sigortalı işsizin, bu
maddede belirtilen ödeme ve hizmetlerden yararlanabilmesi için işten
ayrılma bildirgesi ile birlikte hizmet akdinin feshedildiği tarihi izleyen
günden itibaren otuz gün içinde Kuruma doğrudan başvurması gerekir. Mücbir
sebepler dışında, başvuruda gecikilen süre işsizlik ödeneği almaya hak
kazanılan toplam süreden düşülür.
Sigortalı işsizlere
bu Kanunda belirtilen esas ve usuller çerçevesinde, Kurumca aşağıda
belirtilen ödemeler yapılır ve hizmetler sağlanır;
a) İşsizlik ödeneği,
b) Hastalık ve analık
sigortası primleri,
c) Yeni bir iş
bulma,
d) Meslek geliştirme,
edindirme ve yetiştirme eğitimi.
Kurum işsizlik
ödeneği alan sigortalı işsizlere mesleklerine uygun ve son yaptıkları işin
ücret ve çalışma koşullarına yakın bir iş bulunması hususunda çalışmalar
yapar. Kendilerine bu şekilde bir iş bulunamayanlara verilecek meslek
geliştirme, edindirme ve yetiştirme eğitiminin esas ve usulleri
yönetmelikle belirlenir.
İşveren tarafından
geçici görevle yabancı ülkeye gönderilen sigortalıların hak ve
yükümlülükleri bu görevi yaptıkları sürece devam eder. Ülkeye dönmeleri ve
51 inci maddede belirtilen koşulları yerine getirmeleri halinde
kendilerine işsizlik sigortasından hak ettikleri ödemeler yapılır ve
hizmetlerden yararlanmaları sağlanır.
İşsizlik sigortası
primleri ile sağlık sigortası primlerine ilişkin hükümler
MADDE 49. – İşsizlik
sigortasının gerektirdiği ödemeleri, hizmet ve yönetim giderlerini
karşılamak üzere, bu Kanunun 46 ncı maddesi kapsamına giren tüm
sigortalılar, işverenler ve Devlet, işsizlik sigortası primi öder.
İşsizlik sigortası primi, sigortalının 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı
Sosyal Sigortalar Kanununun 77 ve 78 inci maddelerinde belirtilen prime
esas aylık brüt kazançlarından, her ne ad altında olursa olsun ay
itibarıyla ödenmesi mutad olanların brütü üzerinden, % 2 sigortalı, % 3
işveren ve % 2 Devlet payı olarak alınır. Sigortalıya yapılan ödemelerin
ay itibarıyla ödenmesi mutad olan ödemelerden olup olmadığı hususundaki
tereddütleri gidermeye Bakanlık yetkilidir.
İşverenler, işsizlik
sigortasına ilişkin %3 oranındaki yükümlülükleri nedeniyle sigortalıların
ücretlerinden herhangi bir indirim veya kesinti yapamazlar.
Herhangi bir nedenle
işçinin sigortalılık durumunun sona ermesi halinde, o ana kadar işçiden ve
işverenden kesilen işsizlik sigortası primleri ile Devlet payı iade
edilmez.
İşsizlik sigortasına
işverenlerce ödenen primler kazancın tespitinde gider olarak kabul edilir,
sigortalılarca ödenen primler de gerçek ücretin hesaplanmasında gelir
vergisi matrahından indirilir.
Sigortalı işçilerin,
işverenlerin ve Devletin her ay için ödeyecekleri işsizlik sigortası
primlerinin hesabı, günlük kazancın ve sınırlarının belirlenmesi, prim
belgeleri, işsizlik sigortası primlerinin ödenmesi, ödenmeyen primler ve
cezalar için düzenlenecek belgeler, yeni işverenin sorumluluğu, teminatın
ve hakedişlerin prim borcuna karşılık tutulması, yersiz olarak alınan
primlerin iadesi hususlarında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77,
78, 79, 80, 81, 82, 83 ve 84 üncü maddeleri hükümleri uygulanır.
İşsizlik sigortası
primlerinin toplanmasından, sigortalı ve işyeri bazında kayıtların
tutulmasından, toplanan primler ile uygulanacak gecikme zammı, faiz ve
cezaların Fona aktarılmasından, teminat ve hakedişlerin prim borcuna
karşılık tutulmasından, yersiz olarak alınan primlerin iadesinden Sosyal
Sigortalar Kurumu görevli, yetkili ve sorumludur.
Sosyal Sigortalar
Kurumu bir ay içinde tahsil ettiği primler ile gecikme zammı, faiz ve
cezaları ayrı ayrı göstermek suretiyle tahsil edildiği ayı izleyen ayın
15’ine kadar Fona aktarır. Uygulamaya ilişkin hususlar Sosyal Sigortalar
Kurumu ve Kurum arasında düzenlenen bir protokol ile belirlenir.
Kurum, Sosyal
Sigortalar Kurumunun ay itibarıyla Fona intikal ettirdiği işçi ve işveren
payları toplamının beşte ikisini Devlet payı olarak Hazine
Müsteşarlığından talep eder. Hazine Müsteşarlığı talep edilen miktarı
talep tarihini izleyen onbeş gün içinde Fona aktarır.
İşsizlik
ödeneğinin; miktarı , ödeme süreleri ve zamanı ile sağlık primleri
ve geçici
işgöremezlik durumu
MADDE 50. – Günlük
işsizlik ödeneği, sigortalının son dört aylık prime esas kazançları
dikkate alınarak hesaplanan günlük ortalama net kazancının % 50' sidir. Bu
suretle hesaplanan işsizlik ödeneği miktarı 25/8/1971 tarihli ve 1475
sayılı İş Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı
yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık asgari ücretin netini geçemez.
Hizmet akdinin sona
ermesinden önceki son 120 gün prim ödeyerek sürekli çalışmış olanlardan,
son üç yıl içinde;
a) 600 gün sigortalı
olarak çalışıp işsizlik sigortası primi ödemiş olan sigortalı işsizlere
180 gün,
b) 900 gün sigortalı
olarak çalışıp işsizlik sigortası primi ödemiş olan sigortalı işsizlere
240 gün,
c) 1080 gün sigortalı
olarak çalışıp işsizlik sigortası primi ödemiş olan sigortalı işsizlere
300 gün,
Süre ile işsizlik
ödeneği verilir.
İşsizlik ödeneği her
ayın sonunda aylık olarak işsizin kendisine ödenir. İlk işsizlik ödeneği
ödemesi ise ödeneğe hak kazanılan tarihi izleyen ayın sonunda yapılır.
İşsizlik ödeneği damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi
tutulmaz. İşsizlik ödeneği, nafaka borçları dışında haciz veya başkasına
devir ve temlik edilemez. Sigortalının kusurundan kaynaklandığı belirlenen
fazla ödemeler yasal faizi ile birlikte geri alınır.
Sigortalı, işsizlik
ödeneğinden yararlanma süresini doldurmadan tekrar işe girer ve işsizlik
sigortası ödeneğinden yararlanmak için bu Kanunun öngördüğü şartları
yerine getiremeden yeniden işsiz kalırsa, daha önce hakettiği işsizlik
ödeneği süresini dolduruncaya kadar bu haktan yararlanmaya devam eder. Bu
Kanunun öngördüğü şartları yerine getirmek suretiyle yeniden işsiz
kalınması halinde ise sadece bu yeni hak sahipliğinden doğan süre kadar
işsizlik ödeneği ödenir.
Sigortalı işsizin,
hastalık ve analık sigortalarına ait primleri Fon tarafından işsizlik
ödeneğinin ödendiği sürece ilk altı ay için 2/3 oranında, izleyen aylarda
tam olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna aktarılır. Bu primler, sigorta
primlerinin hesabında esas alınan alt kazanç sınırı üzerinden hesaplanır.
İşsizlik sigortasının
ödenme süresi içinde ödenmesi gereken geçici işgöremezlik ödeneğinin
miktarı işsizlik ödeneği miktarından fazla olamaz. Geçici işgöremezlik
ödeneğinin ödendiği dönemde, bu maddede öngörülen hastalık ve analık
sigortalarına ait primlerle 49 uncu maddede öngörülen işsizlik sigortası
primleri ödenmez.
İşsizlik ödeneğine
hak kazanmanın şartları
MADDE 51. –
Bu Kanun uyarınca sigortalı sayılanlardan hizmet akitleri aşağıda
belirtilen hallerden birisine dayalı olarak sona erenler, Kuruma süresi
içinde şahsen başvurarak yeni bir iş almaya hazır olduklarını
kaydettirmeleri, hizmet akitlerinin sona ermesinden önceki son üç yıl
içinde en az 600 gün sigortalı olarak çalışıp işsizlik sigortası primi
ödemiş ve işten ayrılmadan önceki son 120 gün içinde prim ödeyerek sürekli
çalışmış olmaları kaydıyla işsizlik ödeneği almaya hak kazanırlar.
a) 25/8/1971 tarihli
ve 1475 sayılı İş Kanununun 13 üncü maddesi veya 20/4/1967 tarihli ve 854
sayılı Deniz İş Kanununun 16 ncı maddesi ya da 13/6/1952 tarihli ve 5953
sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki
Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 6 ncı maddesinin dördüncü
fıkrasında belirtilen bildirim önellerine uygun olarak hizmet akdi işveren
tarafından sona erdirilmiş olmak,
b) Hizmet akdi,
süresi belli olsun veya olmasın sürenin bitiminden önce veya bildirim
önelini beklemeksizin 1475 sayılı İş Kanununun 16 ncı maddesinin (I), (II)
ve (III) numaralı bentlerine veya 854 sayılı Deniz İş Kanununun 14 üncü
maddesinin (II) ve (III) numaralı bentlerine veya 5953 sayılı Basın
Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi
Hakkında Kanunun 7 nci maddesi ile 11 inci maddesinin birinci fıkrasına
göre sigortalı tarafından feshedilmiş olmak,
c) Hizmet akdi,
süresi belli olsun veya olmasın sürenin bitiminden önce veya bildirim
önelini beklemeksizin 1475 sayılı İş Kanununun 17 nci maddesinin (I) ve (III)
numaralı bentlerine veya 854 sayılı Deniz İş Kanununun 14 üncü maddesinin
(III) numaralı bendine veya 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla
Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun 12 nci
maddesinin birinci fıkrasına göre işveren tarafından feshedilmiş olmak,
d) Hizmet akdinin
belirli süreli olması halinde, bu sürenin bitimi nedeniyle işsiz kalmak,
854 sayılı Deniz İş Kanununun 7 nci maddesinin (II) numaralı bendinde
belirtilen hizmet akdinin belirli bir sefer için yapılmış olması nedeniyle
sefer sonunda işsiz kalmak,
e) İşyerinin el
değiştirmesi veya başkasına geçmesi, kapanması veya kapatılması, işin veya
işyerinin niteliğinin değişmesi nedenleriyle işten çıkarılmış olmak, 854
sayılı Deniz İş Kanununun 14 üncü maddesinin (IV) numaralı bendindeki
nedenlerle işsiz kalmak,
f) 24/11/1994 tarihli
ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun
ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21
inci maddesi kapsamında işsiz kalmak.
Ancak, işsizlik
ödeneğine hak kazanabilmek için hizmet akdinin başvuru sırasında grev,
lokavt veya kanundan doğan ödevler nedeniyle askıya alınmamış olması ve
sigortalının herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan gelir veya aylık
almaması gerekmektedir.
İşsizlik ödeneği
ödenmesinde hak düşürücü nedenler
MADDE 52. – İşsizlik
ödeneği almakta iken;
a) Kurumca teklif
edilen mesleklerine uygun ve son çalıştıkları işin ücret ve çalışma
koşullarına yakın ve ikamet edilen yerin belediye mücavir alanı sınırları
içinde bir işi haklı bir nedene dayanmaksızın reddeden,
b) İşsizlik ödeneği
aldığı sürede gelir getirici bir işte çalıştığı veya herhangi bir sosyal
güvenlik kuruluşundan gelir veya aylık aldığı tespit edilen,
c) Kurum tarafından
önerilen meslek geliştirme, edindirme ve yetiştirme eğitimini haklı bir
neden göstermeden reddeden veya kabul etmesine karşın devam etmeyen,
d) Haklı bir nedene
dayanmaksızın Kurum tarafından yapılan çağrıları zamanında cevaplamayan,
istenilen bilgi ve belgeleri öngörülen süre içinde vermeyen,
Sigortalı işsizlerin
işsizlik ödenekleri kesilir.
Ancak (c) ve (d)
bendlerinde öngörülen ödeneklerin kesilme gerekçesinin ortadan kalkması
halinde, işsizlik ödeneği ödenmesine yeniden başlanır. Şu kadarki bu
suretle yapılacak ödemenin süresi başlangıçta belirlenmiş olan toplam hak
sahipliği süresinin sonunu geçemez.
Muvazzaf askerlik
dışında herhangi bir nedenle silah altına alınanlarla hastalık ve analık
nedeniyle geçici işgöremezlik ödeneği almaya hak kazanan sigortalı
işsizlerin işsizlik ödeneklerinin ödenmesi bu durumların devamı süresince
durdurulur.
Kurumun müfettişleri
ile sigorta müfettişleri, bu Kanunun uygulanması ile ilgili olarak
Kurumlarının görev alanlarına giren hususlarda teftiş, kontrol ve
denetleme yetkisini haizdirler.
Fonun kuruluşu,
yönetimi, denetimi, gelirleri, giderleri ile mal ve alacaklarının
tabi
olacağı hükümler
MADDE 53. – Bu
Kanunun gerektirdiği görev ve hizmetler için mali kaynak sağlamak, piyasa
şartlarında kaynakları değerlendirmek, Kanunun öngördüğü ödemelerde
bulunmak üzere “İşsizlik Sigortası Fonu” kurulmuştur.
Fon, Bakanın ve
Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanın önerisi üzerine müşterek
kararname ile atanan birer temsilci ile en fazla işçi ve işvereni temsil
eden işçi ve işveren konfederasyonları tarafından seçilen birer üyeden
oluşan dört kişilik Fon Yönetim Kurulunun kararları çerçevesinde Kurum
tarafından işletilir ve yönetilir. Üyelerin görev süresi 4 yıldır. İlk
defa atanan ve seçilen üyelerden, ikinci yılın sonunda biri kamu, diğeri
sosyal taraflardan kura sonucu belirlenen iki üyenin yerine yeni üye
ataması ve seçimi yapılır. Süreleri biten üyeler yeniden seçilebilir.
Üyeliklerde süre dolmadan herhangi bir sebeple boşalma olduğu takdirde,
boşalan üyelikler için bunların görev sürelerini tamamlamak üzere 1 ay
içinde atama veya seçim yapılır.
Yönetim Kurulu Başkan
ve üyelerinin görev süreleri dolmadan görevlerine son verilemez. Ancak
atanmaları veya seçilmeleri için gerekli şartları kaybettikleri tespit
edilenler ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlardan dolayı
haklarında verilen mahkumiyet kararı kesinleşenler, süreleri dolmadan
atanmalarındaki veya seçilmelerindeki usûle göre görevden alınırlar. Fon
Yönetim Kuruluna Bakanlık temsilcisi Başkanlık eder, Yönetim Kurulu üye
tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır, kararların alınmasında oyların
eşit olması durumunda Başkanın tarafı çoğunlukta sayılır.
Fon Yönetim Kurulu
üyelerinin; Devlet memurluğuna atanabilme şartlarını taşımaları ve siyasi
parti organlarında görevli bulunmamaları, ayrıca atama ile gelecek
üyelerin hukuk, iktisat, maliye, finans, işletme, kamu yönetimi, sosyal
politika veya iş hukuku dallarında en az lisans düzeyinde öğrenim yapmış
olmaları zorunludur.
Toplantılara iştirak
eden Yönetim Kurulu başkan ve üyeleri, her ay 8/6/1984 tarihli ve 233
Sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname
kapsamındaki Kamu İktisadi Teşebbüsleri Yönetim Kurulu üyelerine tanınan
mali haklardan yararlandırılırlar. Toplantıya katılmayan üyelerin
ücretlerinden, Yönetim Kurulu Yönetmeliğine göre kesinti yapılır.
Fon Yönetim Kurulunun
çalışmasına ve fon kaynaklarının değerlendirilmesine ilişkin usul ve
esaslar; Bakanlık, Maliye Bakanlığı, Hazine Müsteşarlığı, T.C. Merkez
Bankası ve Sermaye Piyasası Kurulu Başkanlığının müştereken
hazırlayacakları ve Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle
belirlenir. Fon, Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu tarafından
denetlenir.
Fonun;
A) Gelirleri;
a) İşsizlik sigortası
primlerinden,
b) Bu primlerin
değerlendirilmesinden elde edilen kazanç ve iratlardan,
c) Fonun açık vermesi
durumunda Devletçe sağlanacak katkılardan,
d) Bu Kanun gereğince
sigortalı ve işverenlerden alınacak ceza, gecikme zammı ve faizlerden,
e) Diğer gelir ve
kazançlar ile bağışlardan,
B) Giderleri;
a) Sigortalı
işsizlere verilen ödeneklerden,
b) Hastalık ve analık
sigortası primlerinden,
c) Meslek geliştirme,
edindirme ve yetiştirme eğitimi giderlerinden,
d) İşsizlik sigortası
hizmetlerinin yerine getirilebilmesi için Fon Yönetim Kurulunun onayı
üzerine Kurum tarafından yapılan giderler ile hizmet binası kiralanması,
hizmet satın alınması, bilgisayar, bilgisayar yazılım ve donanımı
alınması, Yönetim Kurulu üyelerinin ücret ve yolluk ödemelerinden,
Oluşur.
Bu fon bütçe kapsamı
dışında olup, gelirlerinden hiç bir şekilde kesinti yapılamaz ve Genel
Bütçeye gelir kaydedilemez. Fon’un gelir ve giderleri üçer aylık dönemler
halinde 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Kanuna göre ruhsat almış, denetim
yetkisine sahip meslek mensubu Yeminli Mali Müşavirlere denetlettirilerek
denetim raporlarının sonuçları ilan edilir.
Fon; 26/5/1927
tarihli ve 1050 sayılı Muhasebe-i Umumiye Kanunu, 8/9/1983 tarihli ve 2886
sayılı Devlet İhale Kanunu ve 21/2/1967 tarihli ve 832 sayılı Sayıştay
Kanununa tabi değildir. Fon gelirleri ile bu gelirlerle alınan mallar
Kuruma aittir. Kurumun malları 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve
İflas Kanunu ile 1/3/1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu
bakımından Devlet malı hükmünde olup, alacakları da Devlet alacağı
derecesinde ayrıcalıklıdır. Fon, damga vergisi hariç her türlü vergi,
resim ve harçtan muaftır.
İdari para
cezaları ile idari işlemlere karşı itirazlar
MADDE 54. – Kurumca
dayanağı belirtilmek suretiyle;
a) İşsizlik
sigortasına ilişkin yükümlülükleri nedeniyle sigortalıların ücretlerinden
indirim veya kesinti yapan işverenlere her bir sigortalı için 25/8/1971
tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü maddesine göre sanayi
kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için uygulanan aylık
asgari ücret tutarında,
b) 48 inci maddede
öngörülen işten ayrılma bildirgesini Kuruma vermeyen işverenlere her bir
fiil için ayrı ayrı 25/8/1971 tarihli ve 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü
maddesine göre sanayi kesiminde çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için
uygulanan aylık asgari ücretin iki katı tutarında,
İdari para cezası
verilir.
İdari para cezaları
tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre
içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur.
Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden
itibaren 7 gün içinde yetkili sulh ceza mahkemesine itiraz edebilirler.
İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Mahkemeye başvurulması cezanın
takip ve tahsilini durdurmaz.
İşsizlik sigortası
uygulamasına ilişkin işlemlere karşı sigortalıların ve işverenlerin
yapacakları itirazlardan Sosyal Sigortalar Kurumuna verilen görevlerle
ilgili olanlar adı geçen Kuruluşa, diğerleri ise Kuruma yapılır.
İtirazların, işlemin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde yapılması ve
30 gün içinde sonuçlandırılması zorunludur. Yapılan itirazlar daha önce
yapılmış bulunan işlemlerin uygulanmasını geciktirmez. İtiraz yoluna
başvurulmuş olması ilgililerin yargı yoluna başvurma haklarını ortadan
kaldırmaz.
Yönetmelik
MADDE 55. –
Bu Kanunda çıkarılması öngörülen yönetmelikler, Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren altı ay içinde çıkarılır.
VIII. BÖLÜM
DEĞİŞTİRİLEN İBARELER
MADDE 56. –
A) 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun;
1 - 60 ıncı
maddesinin (B) fıkrasının (b) alt bendindeki “25 yılı doldurmuş ve”
ibaresi metinden çıkartılmış ve “5000” rakamı “8100”,
2 - 63 üncü
maddesinin (A) fıkrasının üçüncü bendindeki “maddesinin (A) fıkrasının (a)
bendine'' ibaresi ''maddesine”, (B) fıkrasının birinci bendindeki “%24”
oranı “%30 ”,
3 - 64 üncü
maddesinin (a) bendindeki “kadın ise 50, erkek ise 55” ibaresi “kadın ise
58, erkek ise 60 ”,
4 - 106 ncı maddenin
(a) fıkrasındaki “55” ibaresi “60”,
5 - 140 ıncı
maddesinin (e) bendinde yer alan “ikinci” ibaresi “dördüncü”,
6 - Ek 24 üncü
maddesinin (a) fıkrasının birinci bendinde yer alan "12.919" rakamı
"4.690.000",
B) 17/10/1983 tarihli
ve 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanununun;
1 - 5 inci
maddesindeki "yılbaşından" ibaresi "aybaşından",
2 - 24 üncü
maddesindeki “50” ibaresi “58”, “55” ibaresi “60”,
3 - 30 uncu
maddesindeki "% 20" oranı "% 30",
C) 8/6/1949 tarihli
ve 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanununun;
1- 40 ıncı maddesinin
birinci fıkrasındaki "60" rakamı "61",
2 - 43 üncü
maddesindeki "60 " rakamı "61",
3 - 54 üncü
maddesindeki "60" rakamı "61",
4 - 62 nci maddesinin
ikinci fıkrasının (a) bendinin ikinci paragrafındaki "60" rakamı "61",
5 - 66 ncı maddesinin
(f) fıkrasındaki "60" rakamı "61",
6 - 82 nci maddesinin
(a) ve ( ç) bentlerindeki "60" rakamı "61", "10 yıldan az" ibareleri "15
yıldan az",
7 - 90 ıncı
maddesindeki " iki yıllık" ibaresi " oniki aylık" , "iki yıldan" ibaresi "oniki
aydan",
D) 2/9/1971 tarihli
ve 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkâ rlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal
Sigortalar Kurumu Kanununun;
1 - 1479 sayılı
Kanunun 32 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "kadın ise 50, erkek
ise 55" ibaresi " kadın ise 58, erkek ise 60",
2 - 39 uncu
maddesinin birinci fıkrasında yer alan " kadın ise 50, erkek ise 55"
ibaresi "kadın ise 60, erkek ise 62",
3 - 42 nci maddesinin
birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "(c) fıkrasına " ibaresi "son
fıkrasına", (e) bendinde yer alan "kadın ise 50, erkek ise 55' ten "
ibaresi "kadın ise 60, erkek ise 62 den",
4 - 45 inci
maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "% 60’ından" ibaresi "% 45’inden ",
E) 17/10/1983 tarihli
ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal
Sigortalar Kanununun;
1 - 18 inci
maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "kadın ise 50, erkek
ise 55" ibaresi "kadın ise 58, erkek ise 60",
2 - 21 inci
maddesinin birinci fıkrasında yer alan “kadın ise 50, erkek ise 55 "
ibaresi "kadın ise 60, erkek ise 62 ",
3 - 41 inci
maddesinin birinci fıkrasında yer alan " kadın ise 50, erkek ise 55"
ibaresi "kadın ise 58, erkek ise 60",
Şeklinde
değiştirilmiştir.
IX. BÖLÜM
DİĞER HÜKÜMLER
MADDE 57. –
Ekli (I) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek, 190 sayılı Genel
Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (III) sayılı
cetvelin İş ve İşçi Bulma Kurumu Genel Müdürlüğüne ait bölümüne
eklenmiştir.
MADDE 58. –
Ekli (II) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin eki (III) sayılı cetvelin Sosyal Sigortalar Kurumu
Genel Müdürlüğüne ait bölümüne eklenmiştir.
MADDE 59. –
Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğüne tahsis edilmiş bulunan serbest
kadrolar; Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü, Maliye Bakanlığı ve
Devlet Personel Başkanlığınca birlikte hazırlanacak norm kadro sayılarının
tespit edildiği yönetmeliğe uygun olarak merkez ve taşra birimleri
itibariyle dağıtılır. Bu yönetmelikte, dağıtım cetvellerinin vizesine
ilişkin usul ve esaslar ayrıca belirtilir. Norm kadro sayısının değişmesi
dışında kadroların dağılımı değiştirilemez.
Bu Kanunla Sosyal
Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğüne tahsis edilen Genel İdare ve Yardımcı
Hizmetler sınıfı kadrolarının % 50’sinde istihdam edilecek personel,
Maliye Bakanlığının ve Devlet Personel Başkanlığının uygun görüşü ile kamu
kurum ve kuruluşlarının aynı hizmet sınıfından ihtiyaç fazlası olduğu
anlaşılan kadrolarında çalışan personelden nakil yoluyla karşılanır. Bu
şekilde nakledilen personelin boşaltmış olduğu kadrolar ilgili kamu kurum
ve kuruluşlarının kadro cetvellerinden çıkarılarak iptal edilir.
Kadrolara ilişkin
olarak bu maddede belirtilmeyen hususlar hakkında 13/12/1983 tarihli ve
190 Sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci
maddesinin son fıkrası hariç olmak üzere diğer hükümleri uygulanır.
Kurumun, Sağlık
Hizmetleri ile Yardımcı Sağlık Hizmetleri sınıfına dahil kadrolarına
açıktan ilk defa atanacakların hizmet sürelerinin işe başlamalarını
takiben en az ilk iki yılında, kalkınmada öncelikli yörelerde görev ifa
etmeleri zorunludur. İki yıllık sürenin hesabında her türlü kanuni izin
süreleri (yıllık izin ve yataklı tedavi kurumlarında geçen tedavi süreleri
hariç) dikkate alınmaz.
MADDE 60. –
Bu Kanunun 3, 4, 15, 25 ve 36 ncı maddelerinde öngörülen protez, ortez,
araç ve gereçlerden hangilerinin katılım payından muaf tutulacağına
ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığınca müştereken tespit edilerek 1/1/2000
tarihine kadar Resmi Gazetede yayımlanır.
Yukarıdaki fıkra
kapsamına girenlerden 17/8/1999 tarihinde meydana gelen deprem sonucunda
yaralanan veya sakat kalanlara verilecek protez, ortez, araç ve gereç
bedelleri için katılım payı alınmaz.
MADDE 61. –
17/6/1964 tarihli ve 506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 86 ncı maddesi
kapsamında hastalık sigortasına tabi olanların tedavi giderleri Devlet
memuru ile diğer personel kanunlarına tabi kamu personeli olan eşlerinin
kurumlarınca karşılanmaz.
X. BÖLÜM
KALDIRILAN HÜKÜMLER
Kaldırılan
hükümler
MADDE 62. –
1- 17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun; 97 nci, Ek
20, Ek 21, Ek 22, Ek 23, Ek 34 ve Ek 35 inci,
2 - 17/10/1983
tarihli ve 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanununun; 9, 11,
12, 18, 19, 27, 28, 29 ve 37 nci,
3- 9/3/1988 tarihli
ve 3417 sayılı Çalışanların Tasarrufa Teşvik Edilmesi ve Bu Tasarrufların
Değerlendirilmesine Dair Kanunun 2 ve 3 üncü,
Maddeleri yürürlükten
kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1. –
24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının
Düzenlenmesi ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik
Yapılmasına Dair Kanunun 21 inci maddesinde öngörülen iş kaybı tazminatı
ile işsizlik ödeneğini birlikte almaya hak kazananlara öncelikle iş kaybı
tazminatı ödenir. İş kaybı tazminatı için yapılan başvurular aynı zamanda
işsizlik ödeneği talep başvurusu yerine de geçer.
İş kaybı tazminatını
alma süresi içerisinde Kurumca bir işe yerleştirilemeyen veya kendisi bir
iş bulamayanlara bu Kanunda belirtilen esas ve usuller dahilinde işsizlik
ödeneği verilir. Ancak iş kaybı tazminatı ödenen süreler işsizlik ödeneği
ödenecek toplam süreden mahsup edilir.
GEÇİCİ MADDE 2. –
Kadroların belirlenecek norm kadro sayılarına göre dağıtılmasından sonra
mevcut personel bu kadrolar ile ilişkilendirilir. İhtiyaç fazlası
personelin memuriyet mahalli içerisindeki ya da istekleri halinde
memuriyet mahalli dışındaki boş kadrolara atamaları yapılır.
Bu şekilde atamaları
yapılamayan personel, bulundukları birimde şahsa bağlı olarak eski
görevlerini yapmaya devam ederler ve boş kadro temin edilmedikçe başka
birimlere atanamazlar. Bu durumdaki personelin herhangi bir şekilde
görevden ayrılması halinde, yerlerine başka personel atanamaz. Şahsa bağlı
olarak görev yapan personele en son kadrosu esas alınarak aylık ve özlük
haklarının ödenmesine devam edilir.
Memuriyet mahalli
içindeki birimlerde şahsa bağlı olarak görev yapan personelin durumuna
uygun olan bir kadro boşaldığında bu kadroya öncelikle atanırlar.
GEÇİCİ MADDE 3. –
Sosyal Sigortalar Kurumunda halen sözleşmeli olarak çalışan personelden
1999 yılı sonuna kadar memurluğa geçmek için yazılı olarak başvuranlar,
öğrenim durumlarına göre yükselebilecekleri tavanı aşmamak kaydı ile 657
sayılı Devlet Memurları Kanununun Ek Geçici 1, 2 ve 3 üncü maddesi
hükümleri, 8/6/1984 tarihli ve 217 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 2
nci maddesinde sayılan kuruluşlarda geçen hizmet süreleri de dikkate
alınarak derece ve kademeleri tespit edilmek suretiyle boş memur
kadrolarına intibak ettirilirler.
GEÇİCİ MADDE 4. – Bu
Kanunun 24 üncü maddesinin yürürlüğe gireceği tarihe kadar, bu Kanunun 16
ncı maddesi ile 506 sayılı Kanuna eklenen Ek 38 inci maddesine göre Sosyal
Sigortalar Kurumundan gelir ve aylık almakta olanlara yapılan ödemeler ile
29 uncu maddesi ile değiştirilen 1479 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin son
fıkrasına göre Bağ-Kur tarafından ödenen aylıklarda dönem sonuna kadar
yapılan artış oranının, aynı dönemin başında memur aylıklarında yapılan
ortalama artış oranının altında kalması halinde, söz konusu ödemeleri
aradaki fark kadar artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.
GEÇİCİ MADDE 5. –
15/5/1959 tarihli ve 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyle
Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanun uyarınca, 17/8/1999
tarihinde meydana gelen deprem nedeniyle Bakanlar Kurulu tarafından afet
bölgesi ilan edilen yerlerde malül kalan sigortalı veya iştirakçiler ile
ölen sigortalı veya iştirakçilerin hak sahiplerine en az 360 gün prim veya
12 aylık prim veya kesenek ödenmiş ve her ne ad altında olursa olsun
Sosyal Güvenlik Kurumlarından aylık veya gelir almamak şartıyla; 506,
2925, 5434, 1479 ve 2926 sayılı Kanunlarda öngörülen prim veya kesenek
ödeme süresi aranmaksızın ilgili kurumca kendi mevzuatlarına göre aylık
bağlanır. Bu şekilde bağlanan aylıklarla ilgili söz konusu kanunlarda
öngörülen prim veya keseneklerin eksik olan kısmı Hazinece kurumlara
ödenir. Bu konudaki usul ve esaslar Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı,
Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığı’nın bağlı olduğu Devlet
Bakanlığınca müştereken tespit edilir.
Yürürlük
MADDE 63. –
Bu Kanunun ;
a) 8 inci, 32 nci, 37
nci, 41 inci, maddeleri ve 56 ncı maddesinin (A) fıkrasının (2) numaralı
bendi ile (B) fıkrasının (3) numaralı bendi, Kanunun yayımını takip eden
aybaşında,
b) 3 üncü, 4 üncü, 5
inci, 7 nci, 9 uncu, 10 uncu, 11 inci, 12 nci, 13 üncü, 15 inci, 16 ncı
maddesi ile 506 sayılı Kanuna eklenen Ek 38 inci, 17 nci maddesi ile 506
sayılı Kanuna eklenen Geçici 82 nci, 19 uncu, 20 nci, 21 inci, 25 inci, 27
nci, 29 uncu, 30 uncu, 31 inci, 33 üncü, 36 ncı, 39 uncu maddesi ile 1479
sayılı Kanuna eklenen Geçici 11 inci, 42 nci, 56 ncı maddesinin (A)
fıkrasının (1) ve (5) numaralı bentleri ile (C) fıkrasının (7) numaralı
bendi, 62 nci maddesinin (1) inci ve (2) nci fıkraları, Kanunun yayımını
takip eden yılbaşında,
c) 46 ncı, 47 nci, 48
inci, 49 uncu, 50 nci, 51 inci, 52 nci, 53 üncü, 54 üncü, 55 inci ve 57
nci maddeleri ile 62 nci maddesinin (3) üncü fıkrası ve Geçici 1 inci
maddesi 1/6/2000 tarihinde,
d) 24 üncü maddesi,
Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı iştirakçileri ile ilgili personel
kanunlarında gerekli değişikliklerin yapılmasını takip eden yıl başında,
e) Diğer hükümleri
Kanunun yayımı tarihinde,
Yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 64. –
Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
(Yasanın ekinde, 18
bin 800 kadroluk ihdas listeleri yayımlanmıştır.)
İŞSİZLİK SİGORTASI BAKIMINDAN İŞTEN AYRILMA
NEDENLERİNİN İNCELENMESİ
İAB Formu
